فرم سازه زین اسبی، دوقلو می باشد که از 6 نقطه مختلف کشیده شده، نکته حائز اهمیت در طراحی این ساز محدودیت کامل در اتصال و تکیه به سازه سنتی ساختمان بود و می بایست یک سازه 100% کششی را به نقاط مختلف همان سازه متصل می شد و در واقع به نوعی سازه سنتی ساختمان بود که نقاط کشش را دیکته می نمود.